Pisanie cyfr dla leworęcznych
Wiersz jest odbity lustrzanie. Wzór stoi na prawym końcu, wszystkie pola do ćwiczenia są po jego lewej, a ślad blednie w tę stronę — więc wzór zawsze zostaje po tej stronie, do której ręka jeszcze nie doszła. Lewa dłoń zasłania to, co właśnie minęła, a na zwykłej karcie jest tam wzór.
Jak z tego korzystać
Zacznij obok wzoru i pracuj od niego w lewo, w stronę pustych ramek. Ten kierunek to cały pomysł tej karty: lewa dłoń leży na lewo od ołówka, więc zasłania to, co dopiero co powstało — łącznie ze wzorem, jeśli stoi on skrajnie po lewej. Przy trzecim powtórzeniu dziecko przepisuje już z pamięci i nikt tego nie zauważa.
Same cyfry nie są odbite lustrzanie i nie powinny być. Dziecko leworęczne pisze te same kształty, tą samą kolejnością kresek, co wszyscy; wydrukowanie ich odwrotnie uczyłoby dokładnie tego błędu, któremu ta karta ma zapobiegać. Zmienia się wyłącznie układ.
Dwie rzeczy spoza kartki pomagają tyle samo, co ona. Przekręć kartkę w prawo, o jakieś trzydzieści stopni — odwrotnie niż robi to dziecko praworęczne — żeby dłoń została pod linią pisma, zamiast zaginać się nad nią. I pozwól trzymać ołówek trochę dalej od czubka, o jakieś dwa palce, żeby dziecko widziało, co pisze.
Wszystkie strony w tym zestawie
Cyfry od 1 do 5
Cyfry 6–9 i 0
Uwagi do druku
- Drukuj w 100%, nie „dopasuj do strony" — skalowanie zmniejsza cyfry, a cały sens polega na tym, żeby dziecko pisało je w stałym rozmiarze.
- Czarno-biały i tryb roboczy w zupełności wystarczą. Nic na tych kartach nie zależy od koloru.
- Włóż kartę do koszulki na dokumenty — pisak suchościeralny zamienia jedną stronę w sto podejść.
Skąd to się wzięło
Leworęczne dziecko a pisanie cyfr — Przeczytaj cały poradnik